Dlaczego tutaj jesteś

Żaden ze mnie bloger modowy, facet odlotowy, ni zabawny, ni to mądry, a co dopiero artysta. Jednak skoro już jesteś na tej stronie, to pragnę zająć Ci czas najlepiej jak tylko potrafię. Pewnie zastanawiasz się po co ten cały, okrutny dla oczu, wstęp o niczym i nie wiesz dlaczego jeszcze jesteś na tym blogu. 

Jak sama nazwa wskazuje, jesteś teraz w surrealistycznej rzeczywistości, która ma wiele wspólnego z realną. Dlaczego surrealistycznej? Ponieważ każdy tekst napisany przeze mnie to fikcja. Teksty te mają zaś związek ze światem realnym przez emocje jakimi się kierowałem podczas pisania każdego wersu. Każdy człowiek ma gdzieś głęboko w sobie potrzebę podzielenia się swymi odczuciami, talentami, problemami, wyczynami. Niedawno uświadomiłem sobie, że to działa w obie strony. Pragnę wam przedstawić mój świat, przez który możecie poznać moją naturę ;) Mam ogromną nadzieje, że komuś spodoba się to co robię i sprawdzi czasami, czy nie ma czegoś nowego.
Miłej lektury :)

Bo kocham ...

Dziś uświadomiony, nie siedzę w żałobie
Niczym płaczki z mitologii na grobie
I nie opłakuję, bo nie mam już czego
Od braku, brak czegoś lepszego

Głowa ma czysta, myśli płynniejsze
Życie wcale nie jest piękniejsze
Jest tylko tu większa skala szarości
Od przezroczystości, do czerni garści

Patrzę na świat i nie pławię się wcale
Bo nie ma po co upajać się w szale
Miłość istnieje i w tym trzeba trwać
Szkoda, że niektórzy lubią miłość grać

Tak bywa i w tej krótkiej chwili
Młodzi, starzy znów się poróżnili
A ja nie mam problemów tej natury
Bo kocham kochać, a to nie bzdury.

niedokończone

Zakłopotany, wystraszony, strzęp człowieka 

Szuka odpowiedzi, kiedy przyjdzie pociecha 

Jak długo jeszcze musiał będzie sobie wmawiać 

Że szczęście samo przyjdzie, a on nie chce nic ponaglać 

Bez wiary w siebie, zamknięty niczym brama 

Kłębek nerwów, sprawa nie do rozwikłania 

Kolejne deszcze, jak promienie słońca znosi 

nikomu nic nie mówi, lecz o rychły koniec prosi

Ta alienacja, dominacja siebie, na bok odłożone wpływy

Pozwalają mu dostrzec wcześniej pomijane negatywy 

I to że że zmienić się pragnął od zawsze bardzo

Lecz wydawał kolejne sto, by dalej brnąć w to bagno